Inspiratie: taal van het goddelijke of het onbewuste?

Inspiratie: taal van het goddelijke of het onbewuste? Of van allebei?

Inspiratie wat is dat eigenlijk? Inspiratie en het creatieve proces intrigeren me. Die magische tijdspanne waarin ik mijzelf niet meer ervaar. Waar het stil is, gedachten zwijgen en er toch iets tot stand komt. Wat is er ‘aan het werk’ tussen het moment van inspiratie en het moment dat de creatie klaar is?

Het goddelijke
In de Griekse oudheid ontstaat het idee dat inspiratie toe te schrijven is aan het goddelijke. Romantici geloven dat inspiratie op zich voldoende is voor het ontstaan van een kunstwerk. In het classicisme vindt men het wel belangrijk, maar speelt het pas een rol als ook kennis en oefening is opgedaan. Inspiratie vergezeld van transpiratie dus.

Het onderbewuste
In de 20e eeuw staat Freud aan de wieg van de opvatting dat het onderbewuste de bron is voor inspiratie. De surrealisten en de literaire beweging van de Vijftigers onderzoeken via de kunst dat onderbewuste.

Of allebei?
Tot nog toe gaat het over of het goddelijke, of het onderbewuste. Zelf vroeg ik mij onlangs af of het ook en en zou kunnen zijn? Dat het goddelijke wenst dat het onbewuste in ons bewust gemaakt wordt? Dat we zo dingen van onszelf zichtbaar maken die via het rationele brein niet naar buiten komen? Inspiratie als een kosmisch kadootje om dingen in onszelf vrij te maken?

Inblazing
Inspiratie betekent letterlijk: inblazing. Dat roept bij mij de associatie op met het bijbelse verhaal waarin God van klei een mens maakt (Adam) en hem de levensadem inblaast. Inspiratie heeft voor mij ook te maken met tot leven komen, met samenvallen, met flow en met weten.

Wat inspiratie is, valt niet wetenschappelijk te bewijzen. Misschien maar het beste dat een ieder kiest wat hem of haar het beste past. Wat kies jij?

Hartegroet, Melissa

PS Meer inspiratie? Bekijk de Tedtalk van Elisabeth Gilbert, schrijfster van de bestseller Eten, bidden, beminnen.

PPS Met dank aan het Socratisch Café Amsterdam voor de fijne middag en de geboden inzichten!

2 reacties op “Inspiratie: taal van het goddelijke of het onbewuste?

  1. Mooi verwoord. Wie weet heeft mijn opvatting te maken met mijn klassieke smaak, dat ik achter het classicisme sta. tijdens mijn opleiding conservatorium piano heb ik ervaren dat je niet zonder die transpiratie kunt.

  2. Intrigerend, inspiratie! Het heeft mij daaraan decennia lang ontbroken. Of het werd opgeslokt door de problemen in mijn relatie en het moederschap.
    Nu neem ik elke dag de tijd voor stilte en de creativiteit die daaruit voort kan vloeien. De ene keer komen de woorden vanzelf, de andere keer zit ik te ploeteren en soms komt er helemaal niks. Soms zit mijn hoofd te vol om ruimte te hebben voor iets nieuws dat er nog niet is. Eerst moet er opgeruimd worden. Dat is (naast het construeren van het gedicht) mijn eigen aandeel aan het proces. Voor de rest voel ik me ‘bevlogen’, het wordt me ingegeven, van buitenaf, wat me zo dankbaar stemt na al die jaren drooggestaan te hebben. Dankbaarheid hoort volgens mij ook bij inspiratie, dankbaar zijn voor al die kleine momenten van verlichting en daaruit ontspruitende creativiteit.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>